Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

ΑΥΝΑΛΥΣΗ

Θα πω κατι που δεν έχω διαβάσει σε καμμία ανάλυση κανενός οικονομολόγου.Περιττό να πω βέβαια οτι έχει αρχίσει να προκαλεί εμετό στο λαό, η βροχή των οικονομικών αναλύσεων.Αναρωτιέμαι πράγματικά πόσες αναλύσεις γράφονται καθημερινά για το τι έφταιξε,απο το κάθε μαλακισμένο του Ντιρί και των αντιπαθητικών μεταπτυχιακών στο Λονδίνο.

Πιστεύω λοιπόν, οτι δεν έπρεπε να μπούμε στη ζώνη του ΕΥΡΩ τότε που μπήκαμε. Παρουσιάζοντας κιόλας και ενα κάρο ψεύτικα στοιχεία.Η εθνική μας ανώτερη μεγαλοαστική τάξη της δρομοεργολαβίας,των παραολυμπιακών αγώνων και της ΙΝΤΡΑΛΟΤ, τράβηξε απο το αυτί το Σημίτη και το Χριστοδουλάκη,Παπαντωνίου κλπ και τους έβαλε να μαγειρέψουν ενα καζάνι με λογιστικά ιδεογράμματα, τόσο αναληθή, παραφουσκωμένα και χονροκομμένα που μόνο πρωταπριλιάτικα θα γίνονταν ανεκτά απο κάποιον.Η αξιωματική αντιπολίτευση και τότε όπως και τώρα μεγαλουργούσε, χειροκροτώντας και κάνοντας υπομονή (Για να να μας βάλει το ΠΑΣΟΚ στην ΟΝΕ που είναι σοβαρότερο κόμμα) Ακολούθησε άδων και ο βρωμοευρωλιγούρης λαός που και δεν ήξερε τι τον περίμενε και περίμενε μεγάλα πράγματα απο το νέο νόμισμα.Πράγματι πάντως "με το ευρω καλύτερα".

Το όραμα ήταν όμορφο και μεγαλοπρεπές αλλα δεν έπρεπε να επιτευχθεί τότε.Θα γλιτώναμε και πάρα πολλά.Απ ότι καταλαβαίνω, θα γλιτώναμε και το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου και τον υπέρογκο νοικοκυρικό δανεισμό και τα στεγαστικά και όλα τούτα τα μπαλόνια.

Τώρα έχοντας και μεγαλύτερη εμπειρία απο τα άλλα κράτη και έχοντας ίσως μιαν πιο σφριγηλή οικονομία με αιχμή τον τουρισμό (απο τα ευρω που θα έφερναν οι τουρίστες και θα τα άλλαζαν σε δραχμές) θα μπορούσαμε σιγά σιγά να μπούμε σε διαδικασία εισόδίων στη ευρωζώνη,Κύριοι, καθαροί,τίμιοι και καυλωμένοι (καθώς θα μασταν).Αλλα αυτά τραβάει ο λιγούρης και το λαμόγιο.Βιάζονται να βουτήξουν στο μέλι.


Θα πώ και εναν μύθο του Αισώπου που μ αρέσει πολύ, σαν παραβολή:
Ηταν ενας άσωτος τύπος που είχε κληρονομήσει μιαν μεγάλη περιουσία και άρχισε να την κατατρώει(νεοελλην-ευρωδάνεια).Γλεντούσε έκανε τραπέζια,γλέντια και κέφια μέχρι που φαλήρισε.Πήγε σε κάποιους φίλους του που χε δώσει κάποτε δανεικά και τον έφτυσαν.Το μόνο που του χε μείνει ήταν ένα παλτό.Με το παλτό αντιμετώπιζε το χειμώνα που ήταν αμείλικτος.Κάποια μέρα όπως ήταν κουρνιαγμένος, εκανε λιακάδα και είδε ένα χελιδόνι."Ηρθε η άνοιξη" σκέφτηκε και έβγαλε το παλτό και το πούλησε σε έναν έμπορα.Με τα λεφτά που έβγαλε διοργάνωσε γλέντι(χαχαχα).
Την επόμενη μέρα το κρύο γύρισε και ο ηρωας μας γυμνός χωρίς παλτό πέθαινε και δίπλα του πέθαινε και το χελιδόνι.