Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

ΦΟΙΤΗΤΕΣ


Η χώρα τουτη των παπαφλέσσειων, των βαρδινογιαννειων αγώνων στίβου, των συνταξιούχων που παίρνουν πιο πολλά φράγκα απο τους εργαζόμενους , μπορεί τουλάχιστον να ελπίζει σε ενα καλύτερο μέλλον, στηριζόμενη στα νιάτα της ." Κρίμα που φευγει έξω η νεολαία " , ήταν μια φράση που ακούστηκε πολύ αυτο το καλοκαίρι, στα συνοικιακά κατα τόπους ΚΑΠΗ , στα λουτρά της Αιδηψού και σ όλα τα ράδια .
Τα αίτια της κρίσης , της πίκρας και της ελληνικής αυτοδιάλυσης, έχουν καταγραφεί εξαντλήτικά απο το σύνολο του τύπου και της διανόησης πανελληνίως και παγκοσμίως , με έναν συγκεκριμένο γενικά τρόπο , κάπως διαφορετικό απο αυτόν του δελαστίκ , του Λαφαζάνη και του Παναγιωταρου. Η νεολαία όμως και η ελληνική οικογένεια ερμηνεύει τα πράγματα αλλιώς κι ιδιόρρυθμα. Της ελληνικής οικογένειας δεν ιδρώνει το αυτάκι της απο Μνημόνια , Σαρκοζίδες , ιδιωτική πρωτοβουλία και πολυεθνικές. Εμεις εδω κύριοι θα γίνουμε Αξιωματικοί του στρατου και φιλόλογοι βρε δε πα να χτυπά όλη η ευρώπη και η τρόικα τον κώλο της κάτω.

Κάθε χρόνο τέτοιαν εποχή , το σεπτέμβρη με τα πρωτοβρόχια ,τη μουσταλευριά και τις ποδοσφαιρικές εκπλήξεις, η ελπίδα της χώρας αναζητεί στέγην για να στεγάσει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της. Είναι ένα αρχαίο έθιμο οι γονείς να ξεποδαριάζονται να βρούν κανα δυαράκι στην Αθήνα , στη Σαλονίκη , στα Γιαννενα . Ταλαίπωροι και περιχαρείς γονεις στα Εξάρχεια και την Καλλιθεα να περιφέρονται προσφέροντας το μόνιμο και πιο εξασφαλισμένο γέλιο του νεοελληνικου χαβαλέ , του θλιβερού πρωτευουσιάνικού μας φολκλόρ. Απο τα σιξτης η πρωτευουσα γελάει με τα καμώματα των επαρχιωτών - τρυφερων ποδιών, που γυρευουν να βρουν την Ασκληπιού με το δισάκι στον ώμο , τα σουβλάκια της Λιβαδειάς στην κανιγγος και την καλλιθέα στον Πειραιά .Απο το θύμιο και το μανολιο , τον κωστίκα και τον κοντογιωργη.

Οι καημενοι γονείς αναζητουν στέγη για τα βλαστάρια τους, αλλα τελικά το μόνο που καταφέρνουν, είναι να βρούν κατάλυμα για τις αθλιότερες συνήθειες που εν πολλοίς κολλάνε τα ελληνάκια στα φοιτητικά τους χρόνια. Για τα τουλαχιστον τρία πρωτα χρόνια που ακολουθούν την εισαγωγή στο ΑΕΙ , οι φοιτητές και οι φοιτητριες , το μόνο που κανουν είναι να στρίβουν τσιγαρλίκια , να χαρτοπαίζουν, να πίνουν φτηνα κωλοκρασά , να τον παίζουν με τις ωρες σε παναθλιες πλατείες με αμστελ και φραπέ στο τραπέζι και να παπαρίζονται στα σοσιαλ μήντια ολοβραδίς, χωρίς το σπάσιμο των γονιών και τις παπαροσυμβουλές τους. Στη σχολή θα μάθει η νεοδημοκράτισα γκόμενα να πηδιέται με τον καραχαλιο και τους Καραχάλιους για να προκόψει, στη σχολή θα μπει η αλλη στα ΕΑΑΚ για να μαθει στο τέλος να φτιάχνει χειροποιητα κοσμήματα και χαιμαλιά και να τα πουλά στις παραλίες και στο θησείο.




Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥ ΜΕΣΑ

Πιστεύω οτι το ημερολόγιο των Μάγιας για το καταστροφικο 2012 , θα επαληθευτεί πλήρως στις προβλέψεις του , αλλα μόνο για την Ελλάδα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην φύγουμε απο το ευρω μέχρι τα χριστούγεννα, όσα τάματα και να κάνουμε στην παναγία τη σουμελά , της τήνου, της φραγκοσυκιάς, στη μια και στην άλλη. Μέχρι στιγμής την κρίση την έχουν διαχειριστει 3 πρωθυπουργοί , δέκα αρχηγοί κομμάτων , 5 υπουργοί οικονομικών και κανείς δεν έχει να προτείνει κάτι καινοτόμο, εκτός απο αυτό που θα κανε κι ενα μογγολάκι: Να περικόψει δηλαδή τις πληρωμές του κράτους προς οιονδήποτε αναπνέει και να φορολογεί οτι κινείται.Απορώ μάλιστα με τα κότσια που έχουν μερικοί μερικοί να κρατάνε τα φράγκα τους στις ελληνικές τράπεζες και δεν τα βγάζουν όξω ακόμη και σε κάποιο καζίνο- στο χρηματοκιβώτιο με τα τιμαλφή.Εγω ακόμη και τα δάνεια μου και τις κάρτες μου θα έβγαζα έξω.Περιττό να σημειώσω οτι οι λεονταρισμοί για επαναδιαπραγματευση , για επιμηκυνση και γενικά για οποιονδήποτε διάλογο ή κουβέντούλα με τους δανειστές, είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση - για να τα διαβάζουν τα χαιβάνια του αντι νιουζ και οι κωλόγεροι. Ο σαμαράς ξέρει οτι τον περιμένουνε, οπως τον παναθηναικό στη Ριζούπολη
Απο τις εκλογές παρωδία διεφάνη η κακή μας μοίρα, που δικαίως μας αναλογεί.Ο λαός είχε να διαλέξει το θάνατο με το ξίφος ή το θάνατο με τυφεκισμό. Τσίπουρα ή σαμπάνια- Λαφαζάνη ή όλγα. Όπως θα έπρεπε να είχε καταλάβει κι η κουτσή μαρία, κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν θα ήθελε να αναλάβει αυτό το κουτσουρεμένο καίκι. Κανείς άνθρωπος στον κόσμο δεν έχει τη λύση για το ελληνικό πρόβλημα εκτός απο τον Πολ ποτ αν ζούσε. Ο λόγος που κατεβήκανε συριζαίοι γαλαζιοι στις εκλογές με τέτοια θέρμη , είναι για να διαχειριστούν το μελλον της χώρας στην υστεροχρεωκοπιακή (sic) εποχή. Η εποχή που θα έρθει με τη δραχμή, θα μεταβάλει την όποια εξουσία, σε ένα είδος φυλαρχων και μάγων. Θα κόβουν δραχμή, θα πληρώνουν όποιον τους καυλώσει,θα χαρτζηλικώνουν όποιον θέλουν, θα πηδάνε όποιον θέλουν, θα στέλνουν την αστυνομία σε όποιον θέλουν. Οσοι δεν προσκυνησουμε κατάχαμα το ντοβλέτι , θα περάσουνε χοντρές λόρδες και διωγμούς. Στην εποχή αυτή όπως αντιλαμβάνεται κανείς , θα επιζήσουν μόνο οι κατσαρίδες και οι πολλοι ισχυροι οργανισμοί του τύπου των πακιστανών, οι εργένηδες άτεκνοι, οι οννεδίτες, οι παπάδες ,οι συριζαίοι ,οι πολυ ωραίες γκόμενες και μόνο, οσοι κάνουν κάμπιγκ ελευθερο,οι δημόσιοι υπάλληλοι, τα πρεζόνια και κάποιοι κοκκινανθρωποι στον Περισσό. Ακόμη και η προσελευση στην εργασία θα είναι ενα καθημερινό σαφάρι.
Ετσι θα φτάσουμε -παραφράζοντας τον αινσταιν για τον 4ο παγκόσμιο που θα γίνει με πέτρες και ξύλα- πάλι σην εποχή του 1829 απο την οποία και διοικητικά δεν έχουμε ξεκολλήσει και πολύ αληθινά. Δέκα τοπικα ανδρείκελα και τρείς εκπρόσωποι των ξένων δυνάμεων πάνω απο ένα τραπεζι , να συζητούν πώς διάολο να φτιάξουν ένα χώρο για να ζήσει αυτή η φυλή - κωμωδία.